WIERTŁA

Wiertło kręte składa się z części roboczej, szyjki i chwytu. Część
robocza składa się z części skrawającej i części prowadzącej. Chwyt
może być stożkowy z płetwą (w wiertłach o średnicy powyżej 10 mm)
oraコ walcowy z płetwą lub bez (w wiertłach o średnicy poniżej 10 mm).
Część robocza wiertła ma nacięte na obwodzie dwa przeciwległe rowki śrubowe do pomieszczenia i odprowadzania wiórów z wierconego otworu. Dwie łysinki w kształcie wąskich pasków, położone
wzdłuż rowków, służą do prawidłowego prowadzenia wiertła w otworze. Tarcie o ścianki otworu występuje tylko na powierzchni łysinek
prowadzących. Aby jeszcze bardziej zmniejszyć tarcie o ścianki otworu, część robocza wiertła jest lekko stożkowa, zbieżna w kierunku chwytu.
Część skrawającą stanowią dwie proste krawędzie tnące jednakowej długości, które łączą się ze sobą poprzeczną krawędzią tnącą, zwaną
ścinem. Ścin jest wierzchołkiem wiertła, a krawędzie tnące tworzą kątPraca Dyplomowa – ,, Wiertarki i wiercenie.’’

wierzchołkowy, którego wartość zależy od rodzaju wierconego mate rjału. Im twardszy jest materiał obrabiany, tym mniejszy powinien być
kąt wierzchołkowy. Do żelaza i stali stosuje się wiertła o kącie wierzchołkowym wynoszącym 118°, do mosiądzu, brązów i stopów aluminium – 130 ÷ 140°, do miedzi – 125°, do tworzyw sztucznych
– 85÷90° i do gumy twardej – 50°. Wiertła wykonuje się ze stali szybkotnącej, a także z płytkami z węglików spiekanych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *